Strona główna » Kalendarz

Zakończone

21 wrzesień 2018
Z cyklu fi pisak plyta 85x85cm 2003   300x301

W G W: Galeria Esta, Gliwice / Dróżdż | Gołkowska

Wystawa prezentuje twórczość Wandy Gołkowskiej i Stanisława Dróżdża. Dwóch zupełnie różnych osobowości artystycznych, wywodzących się z neoawangardowego środowiska wrocławskiego, gdzie jednocześnie wykuł się polski konceptualizm i poezja konkretna. Zestawienie prac konceptualnych Wandy Gołkowskiej i poezji konkretnej Stanisława Dróżdża nie ma na celu szukania wspólnego mianownika w ich twórczości, ale pokazanie dwóch różnych postaw wobec problemu oryginalności w sztuce.

21 wrzesień 2018
Antoni zdebiak 1984 xxx j. d. e. zdebiak   faf 300x157

W G W: FAF / Każdy jest samemu sobie jest najdalszy

Antoni Zdebiak zaczął fotografować siebie w drugiej połowie lat 70. Wówczas zaczynają powstawać pierwsze serie mające charakter dokamerowych akcji. Te poszukiwania są efektem jego doświadczeń związanych z teatrem eksperymentalnym. Pod koniec lat 70. Zdebiak porzuca grę w teatrze, a zawodowo i artystycznie poświęca się fotografii. Wciąż jednak pozostaje aktorem, reżyserem i choreografem w jednoosobowych przedstawieniach, które konsekwentnie rejestruje przez całe życie.

21 wrzesień 2018
Pawel althamer 300x197

WGW: Fundacja Galerii Foksal / Paweł Althamer, Robert Anton

Fundacja Galerii Foksal w ramach WGW 2018 pokazuje dwie równoległe prezentacje, pierwszą przygotowaną przez Anke Kempkes poświęconą nieżyjącemu nowojorskiemu twórcy teatru lalkowego Robertowi Antonowi (1949–1984). Jego miniaturowe lalki wykonane z jubilerską dokładnością ze znalezionych na ulicy śmieci portretują osoby, które artysta obserwował w Verdi Square Park – okolicy zamieszkałej w latach 70. przez śpiewaków operowych i narkomanów.

21 wrzesień 2018
4 300x331

W G W: Fundacja Profile, Warszawa / Nakreślać sobą

Autorka spektakularnych wizualnie obrazów i kompozycji przestrzennych w swojej praktyce artystycznej – jak sama mówi – daje się prowadzić emocjom. W malarstwie, rzeźbie, rysunku, fotografii, filmie nieustannie performuje siebie i sobą. Monumentalne obrazy wykonane są zazwyczaj z użyciem szpilek, które od końca lat 70. stały się podstawowym tworzywem jej prac. Wbijając setki tysięcy szpilek w powierzchnie papieru artystka łączy powtarzalność z ekspresją gestu przekłuwania materii.