Strona główna » Aktualności » Artykuły » Rynek sztuki we Włoszech i wiodące na nim domy aukcyjne
Pandolfini asta 835

W dzisiejszych czasach włoski rynek sztuki zdominowany jest przez najważniejsze anglosaskie domy aukcyjne (głównie Sotheby's i Christie's), a także przez jeden z najstarszych w Europie - Dorotheum. Ich siedziby znajdują się w Mediolanie. We Włoszech coraz bardziej rozwijają się również rodzime domy aukcyjne, niektóre znane na całym świecie. Ich tradycja sięga początków XX wieku.

Najstarszym domem aukcyjnym we Włoszech jest Pandolfini. Powstał w 1924 roku i do dziś jest jedną z najważniejszych włoskich instytucji na rynku sztuki. Pandolfini, idąc z duchem czasu, stosuje obecnie najnowsze kryteria oceny sztuki oraz wiedzie prym na włoskim rynku sztuki w pośrednictwie sprzedaży i kupna dzieł. Zawdzięcza to między innymi poszerzaniu obszarów zainteresowania, które teraz, poza antykami, malarstwem dawnym i współczesnym, meblami i biżuterią, obejmują także takie sektory jak cenne wina, znaleziska archeologiczne i sztukę orientalną, czyli wszystkie działy obecne na rynku międzynarodowym i włoskim. Ponadto wszystkie sektory domu aukcyjnego Pandolfini współpracują przy realizacji prywatnych sal tematycznych, znajdujących się w specjalnie przeznaczonej do tego przestrzeni w jednej z siedzib domu aukcyjnego, w Borgo degli Albizi.

Pandolfini powiększył ostatnio liczbę swoich domów aukcyjnych we Włoszech i zatrudnia coraz więcej specjalistów. Oprócz historycznej siedziby we Florencji w Palazzo Montalvo oraz jej filii w Poggio Bracciolini, Pandolfini ma od 2011 roku siedzibę w Mediolanie przy via Manzoni oraz od 2016 roku w Rzymie – przy via Margutta.

Podobnie jak w wielu innych domach aukcyjnych, w aukcjach Pandolfini można uczestniczyć także za pośrednictwem internetu, co zwiększyło oczywiście liczbę jego klientów na całym świecie. Od 2014 roku, czyli od 90 rocznicy powstania, Pandolfini organizuje aukcję „Dzieła Kolekcji Włoskich”, na której prezentowane są nieliczne, starannie wybrane, cenne arcydzieła – to jedyne tego typu przedsięwzięcie we Włoszech.

Kolejnym historycznym domem aukcyjnym we Włoszech jest Farsetti. Ufundowany został w 1955 roku, a założycielami byli Frediano i Franco Farsetti. Powstał w Prato jako Galeria Sztuki i szybko zyskał sławę dzięki znaczącym wystawom. W 1962 roku rozpoczął także działalność dom aukcyjny Farsetti, od razu wzbudzając zainteresowanie licznych kolekcjonerów. Galeria sztuki i dom aukcyjny działają jako dwie osobne instytucje, ale są ze sobą ściśle powiązane. Z biegiem lat działalność ekspozycyjna się poszerzyła, powstały bowiem kolejne galerie sztuki Farsetti: w Cortinie d'Ampezzo (1964) i w Versilii (1969) oraz w Mediolanie (1982). W 1991 roku z kolei otwarto nową siedzibę w Prato obok Centrum Sztuki Współczesnej Luigi Pecci. Ten współczesny i robiący duże wrażenie obiekt architektoniczny wywarł istotny wpływ na na zwiększenie się ilości aukcji i realizacji dużych wystaw.

Do najważniejszych domów aukcyjnych we Włoszech należy też Finarte. Narodził się w 1959 roku z inicjatywy mediolańskiego bankiera Gian Marco Manusardiego, aby pomagać kolekcjonerom w zakupie i sprzedaży dzieł sztuki.

Finarte w 2012 roku ogłosił upadek; powodem tego była silna konkurencja. Szybko jednak ponownie pojawił się na rynku – w 2014 roku został zakupiony przez grupę wspólników-inwestorów i dziś aspiruje do roli pierwszego konkurenta anglosaskich domów aukcyjnych i głównego punktu odniesienia dla kolekcjonerów, zajmując się także działalnością art advisory.

W czołówce włoskich domów aukcyjnych znajdują się także Cambi, il Ponte, Meeting Art i Maison Bibelot. Do największych tegorocznych sukcesów aukcji włoskich należy sprzedaż złoconego posągu z brązu Zanabazar z XVII wieku za rekordową kwotę 4,7 milionów euro w domu aukcyjnym Cambi.

Na włoskich aukcjach pojawiają się także dzieła polskich artystów. W Maison Bibelot we Florencji w 2015 roku licytowane było płótno Teresy Pągowskiej z 1961 roku „Akt z białym znakiem”, które osiągnęło cenę 9 tysięcy euro.

W tym roku we Włoszech głośno było zaś na temat pracy „Quarantine” Roberta Kuśmirowskiego, zrealizowanej z okazji wystawy „Koniec świata”. 4 kwietnia 2017 roku, na aukcji zorganizowanej przez Centrum Luigi Pecci przy współpracy wspomnianego wcześniej domu aukcyjnego Farsetti, zostały wylicytowane wszystkie części dzieła, na łączną kwotę 44 tysięcy euro. Praca Kuśmirowskiego, zrealizowana przy pomocy wielu przedmiotów codziennego użytku zawieszonych na ścianach muzeum i pomalowanych na biało, zyskała sławę także pod nazwą „białej sali”. Jedna trzecia uzyskanej kwoty przeznaczona została dla artysty, kolejna część dla Stowarzyszenia Emmaus (które dostarczyło materiałów potrzebnych do realizacji dzieła), a pozostała dla Centrum Sztuki Współczesnej Luigi Pecci (w ramach zwrotu kosztów produkcji).

W najbliższym czasie we Włoszech odbędą się między innymi następujące aukcje:

– Grafika nowoczesna i współczesna (Pandolfini), 01/10/17

– Cenne wina z najważniejszych włoskich winiarni (Pandolfini), 19-20/10/17

– Sport w sztuce (Cambi), 24/10/17

– Międzynarodowe meble, dekoracje i przedmioty artystyczne (Pandolfini), 25/10/17

– Malarstwo i rzeźba XIX i XX wieku (Farsetti), 28/10/17

– Filatelistyka i numizmatyka (il Ponte), 14/11/17

– Biżuteria (il Ponte), 16-17/11/17

– Fashion Vintage Selection (il Ponte), 17/11/17

– Zegarki dawne i nowoczesne (Meeting Art), 11-19/11/17 

 

fot. materiały prasowe / http://www.ilsole24ore.com

Krystyna Szulczyńska

INNI CZYTALI RÓWNIEŻ