Strona główna » Aktualności » Wydarzenia » W G W: FAF / Każdy jest samemu sobie jest najdalszy
Antoni zdebiak 1984 xxx j. d. e. zdebiak   faf 300x157

Antoni Zdebiak zaczął fotografować siebie w drugiej połowie lat 70. Wówczas zaczynają powstawać pierwsze serie mające charakter dokamerowych akcji. Te poszukiwania są efektem jego doświadczeń związanych z teatrem eksperymentalnym. Pod koniec lat 70. Zdebiak porzuca grę w teatrze, a zawodowo i artystycznie poświęca się fotografii. Wciąż jednak pozostaje aktorem, reżyserem i choreografem w jednoosobowych przedstawieniach, które konsekwentnie rejestruje przez całe życie. Jego performatywne fotografie wpisują się w tradycję sztuki konceptualnej lat 70. i 80.

Jednym z podstawowych narzędzi pracy artystycznej pozostaje dla Zdebiaka jego własne ciało. Fotografuje siebie w improwizowanym studiu, najczęściej jednak scenografią jest krajobraz nadwiślańskiej wioski – Mięćmierza. Oprócz inscenizowanych, performatywnych fotografii przez całe życie, niemal obsesyjnie, powtarza „witkacowskie” sesje autoportretów.

„Każdy jest samemu sobie najdalszy – względem siebie nie jesteśmy wcale »poznającymi«…” – ten cytat z Genealogii moralności Nietzschego towarzyszył Zdebiakowi całe życie i wyznaczał drogę jego osobistych i artystycznych poszukiwań, w których autoportet, jako narzędzie badania siebie, pełni szczególną rolę. Moc fotografii Antoniego Zdebiaka tkwi jednak nie tylko w autentycznym prezentowaniu jednostkowego doświadczenia, ale w ich uniwersalności. Wykorzystując swoje ciało, twarz i historię artysta dotyka tematów śmierci, lęku, zatracenia, oświecenia.

Antoni Zdebiak (1951–1991) był fotografem, aktorem i performerem, fotoreportrem magazynów „ITD”, „Perspektywy” i „Razem”. Jest autorem zdjęć na okładki płyt m.in. Republiki, Budki Suflera, Siekiery. Fundacja Archeologia Fotografii opracowuje jego archiwum od 2016 roku.

Wernisaż: 21 września, 17.00-21.00
Czynne: 22-23 września, 12.00-19.00
Adres: ul. Chłodna 20

INNI CZYTALI RÓWNIEŻ